Even een update-tje van het een en ander

Poeh hé, ik heb nog zoveel dingen die ik wil laten zien of wil vertellen, waar zal ik eens beginnen.
Ik begin gewoon met het meest recente en wandel zo terug naar het oudste nieuws.

Gister had de TNT een pakketje voor mij afgeleverd bij de buurvrouw en die heb ik vanmorgen om 8 uur bij haar opgehaald (ja sorry, kon niet langer wachten en ik wist dat ze toch wel aangekleed zou zijn)
In het pakje zat de give away die ik bij Sonja gewonnen had, bij het open maken van het doosje kwam er meteen al een heerlijke kaneelgeur op me af.
Moet je nou toch eens kijken hoe mooi Sonja het heeft ingepakt! 
Snel mijn camera gepakt, een foto gemaakt en toen kon het uitpak feestje beginnen.

Dit zat allemaal in die mooie verwen pakjes!!!
Een geurzakje, een hart, een zakje met een zeepje erin een nostalgische knijper met een mooi kantje erom, een lief kaartje en als extra verrassing een mooi speldenmapje. En al deze spulletjes heeft ze helemaal zelf gemaakt, zo leuk!
Sonja, ontzettend bedankt voor al deze mooie cadeautjes en als mijn arm weer een beetje mee wil werken ga ik ze op mijn slaapkamer een mooi plaatsje geven.

Gister mocht ik op controle in het ziekenhuis.
Eerst mocht ik naar de gipskamer waar ze mijn elleboog onderzochten en omdat ik aangaf dat mijn pols meer pijn deed dan mijn elleboog mocht ik weer naar de röntgenafdeling om zowel een foto van mijn pols als van mijn elleboog te laten maken.
Daarna mocht ik weer terug naar de gipskamer waar ze de foto's beoordeelde.
Over mijn elleboog waren ze zeer tevreden, het bot zat nog keurig op zijn plaats en er waren al nieuwe botcellen zichtbaar maar in mijn pols bleek ook nog een scheurtje te zitten. Fijne hé, daar laten ze je dan een hele week mee lopen Vorige week had ik dat ook al aangegeven en toen vonden ze het niet nodig om daar ook naar te kijken volgens hun was mijn pols alleen gekneusd, nou niet dus.
Maar het goede nieuws was dat ook het breukje in mijn pols goed op elkaar stond en ook daar al nieuwe botcellen te zien waren. Nu heb ik alleen nog een soort steunkous om mijn arm en dat voelt wel lekker eigenlijk.

Oh en de foto hier onder zijn niet mijn vingers hoor, de dame die vorige week mijn elleboog op de foto zette weigerde toen al om ook een foto van mijn pols  te maken dus hier zullen ze in het ziekenhuis zeker niet aan mee werken.

Eind vorig jaar bestelde we een nieuwe salontafel bij de saense sjans en we kregen twee weken geleden van José een berichtje dat hij geleverd was dus die hebben we laatst ook even opgehaald. Het is het zelfde model als onze eettafel alleen deze tafel heeft een iets gladder blad.
Onder onze vorige salontafel lag altijd een groot woonkussen voor de katten maar die stond niet meer zo mooi onder deze tafel daarom heb ik daar nu maar een mandje voor ze neergezet.

Herinnert u zich deze noggggg!!!!

Deze stoelen zijn wel iets ouder dan die jingle van Veronica, maar het komt wel zo ongeveer op het zelfde neer haha.

Ergens in mei 2011 gekochten we deze (4) stoelen bij de West Friese beurs in Oosterblokker met het plan om ze zelf wel even opnieuw te bekleden.

Heel enthousiast begonnen we met het kaal halen van de stoelen en ook het schilderen was zo gebeurt. Daarna bleek dat ook de banden vervangen moesten worden en ook dat hebben we zelf nog gedaan, vervolgens gebeurde er helemaal niets meer. 

Ja ... ze verhuisde naar boven waar ze uiteindelijk ook ongelofelijk in de weg stonden.

Op een gegeven moment besloot ik te gaan googlen en vond ik via MP een dame die stofferen als bijbaantje heeft en ze woont ook nog in de zelfde plaats als ons.

Binnen een week had ze de stoelen alle vier klaar en ze werden nog thuis gebracht ook en dat alles voor een heel vriendelijk prijsje.

 

En zo is het eetkamer setje weer helemaal compleet

 

En dan hebben we nog onze kamer bewoonster...

Romy is nu helemaal over, alle muren zijn inmiddels opnieuw gesaust en afgelopen weekend hebben we de laatste spullen heen gebracht, nu is het nog een kwestie van leuk inrichten.

Haar woonkamer is 23,5 vierkante meter en haar slaapkamer 2.20x3.00m, het is niet groot maar ze heeft het daar ontzettend naar haar zin en ook de drie boven buurmannen zijn heel vriendelijk voor haar.

De foto's hieronder heb ik op de avond van de sleuteloverdracht gemaakt.

Dit is haar mini slaapkamertje.
Het raam wat je ziet is een nutteloos geval, daar achter zit namelijk de keuken. 

Nou dit was het wel weer even voor vandaag, de rest komt een andere keer wel weer. Ik ga mijn arm weer even laten rusten.

Morgen nog één dag werken en dan heb ik lekker een week vrij.

Ik kon trouwens geen bericht plaatsen via Windows internet Explorer en ben daarom tijdelijk maar weer overgestapt op Mozilla Firefox. Heel irritant omdat je letters er bij Mozilla zo raar uitzien.

Kunnen jullie vandaag ook geen bericht plaatsen via Windows of ben ik nu de enige?

Alvast een heel fijn weekend!

Heb ik weer deel 2

De paarse plekken van mijn bevriezingsverschijnselen op mijn boven benen zijn nog niet verdwenen of ik heb het volgende alweer.
Dinsdagochtend fietste ik naar mijn werk en dacht dat het qua gladheid wel mee viel, ik ontweek alle ijsplakken en glimmende plekken en kon lekker door fietsen. Zelfs het stoplicht stond op groen en ik trapte net even iets harder om hem nog te halen.
Niet dus, ik ging plat op mijn ... het was toch iets gladder dan ik dacht.
Uiteraard niemand die je even onder je fiets vandaan pulkt, dus weer op gekrabbeld en gewacht bij het inmiddels rode stoplicht en daarna mijn tochtje weer voortgezet maar al snel merkte ik dat ik mijn linkerarm niet echt lekker meer kon gebruiken zonder daar enorme pijnscheuten in te krijgen.
Nou ja en om een lang verhaal kort te maken...
Eind van de ochtend toch maar even langs de huisarts die me weer doorstuurde naar het ziekenhuis daar bleek dus mijn elleboog gebroken te zijn.
Heb ik weer! 
Gelukkig is het een mooie rechte breuk, volgende week mag ik opnieuw op de foto als alles nog steeds goed zit dan hoef ik alleen een mitella om en anders gaan ze het operatief vast zetten. 
Zit ik daar bij de EHBO te wachten krijg ik een smsje van mijn zus met een berichtje dat zij ook haar arm gebroken heeft haha een lekker stel meiden hebben mijn ouders.


















Maar 's avonds maakte Sonja mijn hele dag weer goed.
Tussen de reacties op mijn blog las ik een berichtje van Sonja dat ik even op haar blog moest kijken, bleek ik haar super leuke, snoezige, zelf gemaakte give away gewonnen te hebben!
Hartstikke leuk natuurlijk en helemaal op het juiste moment want ik kon wel een oppeppertje gebruiken en deze spullen passen natuurlijk helemaal perfect in onze nieuwe slaapkamer.
Lieve Sonja nogmaals bedankt!!!

Naar aanleiding van de oproep van Mirjam om mutsjes voor baby's in Nepal te breien heb ik er drie gemaakt, de vierde staat nog op de pen maar breien lukt nu even niet meer.

De kleuren op deze foto kloppen niet helemaal, de middelste is knal roze en de laatste is lila. Foto's maken met één hand gaat niet echt lekker.

Ik heb wel al ontdekt dat ik met één hand kan haken, met links kan ik nog net het haakwerkje vasthouden en met rechts doe ik de rest.
Op verschillende blog's kwam ik van die leuke granny squares tegen en nou kan ik wel haken maar dit heb ik nog nooit geprobeerd.
Van Tosca kreeg ik een bestand met een duidelijk stap voor stap beschrijving hoe je een granny moet haken maar ik viel al snel als een blok voor de granny square van Jeanet
Het patroon heb ik zo'n beetje 8x doorgelezen en daarna was er volgens mij nog steeds heel duidelijk een vraagteken boven mijn hoofd te zien, stokjes, dubbele stokjes en zelfs drie dubbele stokjes???
Gelukkig bestaat er nog zoiets als You tube, daar vond ik filmpjes met een duidelijke uitleg.
Het is niet het makkelijkste patroon maar wel het leukste en waarom zou ik makkelijk doen als het ook moeilijk kan tenslotte!

Terug uit ziekenhuisland

Als eerste wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties op mijn vorige post, ook voor de mailtjes en de beterschapskaarten die ik mocht ontvangen. Het deed me goed.

Afgelopen zaterdag ben ik thuis gekomen uit het ziekenhuis maar ik kan nog niet echt zeggen dat het me allemaal meevalt.

De operatie op zich is goed verlopen maar de pijn daarna heb ik toch behoorlijk onderschat. Het vervelende was ook nog dat ik allergisch reageerde op morfine, via het infuus zwol mijn arm op als ze het gaven doormiddel van een injectie in mijn buik kreeg ik daar weer een enorme bult en van morfine pillen werd ik enorm misselijk en kreeg hoofdpijn.

Omdat ik heel kortademig bleef en ook pijn op de rug had moest ik longfoto's laten maken en die waren ook al niet goed. Er waren lucht/vocht plekken te zien en dat zou weer kunnen duiden op een beginnende longontsteking maar na 2 bloedafnames bleek dat de ontstekingswaarde niet omhoog ging mocht ik toch naar huis, onder de voorwaarde dat ik me rustig zou houden.

En dat doe je dan maar.

Nou ja even dan... ik kan nou eenmaal niet lang stil zitten.

Maar door de pijnstillers gaat alles wel in een slakkentempo.

Terwijl ik gister uitgebloeide bloemen van de klimroos aan het knippen was voelde ik enige overeenkomst met mezelf en de bloemen in mijn emmertje.

Ondanks dat ik enorm veel bloemen uit de struik heb geknipt bleven er nog genoeg over, en dan te bedenken dat er drie weken geleden nog maar één roos in zat.

Dit takje knipte ik per ongeluk af en heb ik maar in mijn mini lampet setje van Bavaria gezet. Althans het lijkt zo op een mini lampet setje, het is eigenlijk gewoon een melkkannetje met een bijpassend schaaltje voor koekjes of zo.

Mijn wit-gele kamperfoelie doet ook goed haar best, hij staat alleen een beetje op een verkeerde plaats. Als ik naar de schuur loop moet ik dwars door de lange sprieten maar hij ruikt toch lekker....

 

En wat vind je van mijn tuinkast metamorfose?

Die heb ik voor mijn operatie nog even wit geschilderd een beetje als bezigheidstherapie om niet in de stress te schieten maar het waaide hier behoorlijk dus de verf zat in mijn haren.

O ja, en zo was ie...

In het wit is hij toch veel leuker?

En toen ik van de week weer voor het eerst achter mijn computer zat bleek ik dubbel met mijn neus in de boter te zijn gevallen.
Eerst ontdekte ik dat ik de give away van Antoinette had gewonnen.  Het is een zelfmaak pakketje van dit super leuke scrapboekje, samengesteld door haar zus Elly.
Aan gezien ik toch niets in huis doen mag is dit natuurlijk een super leuk afleiding.
Antoinette, bedankt alvast!

En toen ik daarna begon met lezen van alle posten die ik had gemist bleek ik ook nog bij Maaike in de prijzen te zijn gevallen,  je begrijpt... mijn dag kon niet meer stuk.

Het is een zakdoeken etuitje en die kan ik nu heel goed gebruiken omdat mijn emoties soms alle kanten uitschieten... mijn man heeft het zwaar te verduren met me.

Maaike ook jij alvast heel erg bedankt!

En nu ga ik maar even luisteren naar mijn lichaam, mijn rug en schouders beginnen zeer te doen en mijn buik zit ook een beetje knel zo op mijn bureaustoel zittend.

 

De westfriese beurs en ziekenhuisopname

Het is weer zover... blogger heeft weer problemen en als je dan het help forum leest moeten wij als bloggers het probleem bij ons zelf zoeken.
Mocht je een reactie achter willen onder deze post en het lukt niet... klik dan op bewerken en kies anoniem. Wil je dan wel de naam van je blog erbij zetten dan weet ik van wie ik een reactie heb gekregen.

Afgelopen vrijdag zat ik 's avonds marktplaats weer eens af te speuren.
Ik ben al een tijdje opzoek naar een kast die in plaats moet komen van onze teakhouten boekenkast. Ik wil al die boeken wel houden maar ik wil ze niet meer in het zicht hebben staan vandaar.
Mijn voorkeur ging uit naar een oude Biedermeier kast en die stonden vaak wel op marktplaats maar dan voor een prijs die mij weer niet zo aanstond.
Maar nu zag ik er een staan voor maar € 165,00 bij de Westfriese beurs in Oosterblokker. Dus mijn man en ik zaterdag middag op goed geluk en zeer hoopvol naar Oosterblokker gereden en echt als je daar binnen loopt weet niet wat je ziet... twee etage's vol tweedehands en outlet meubelen. Bij binnen komst werden we al allerhartelijkst begroet door een verkoopster die ook nog ruim de tijd nam om met ons mee te lopen naar de desbetreffende kast, verschoof een paar bedden zodat we wat meer ruimte hadden om onze potentiële aankoop te bekijken en dacht mee over de mogelijk heden om hem direct mee naar huis te nemen. En passant deelde ze nog even mee dat we heb ook wel voor € 150,00 mee mochten nemen. Nou toen was ik helemaal om.
Maar goed toen hadden we alleen nog maar de kast gezien en werden we nieuwsgierig naar de rest van de spullen die daar stonden. Zigzaggend liep ik tussen de meubels door en al snel was ik mijn man kwijt (heb ik weer, je kan ze ook nooit los laten lopen) Al snel vond ik hem terug zittend op een Queen Ann stoeltje, kletsend met weer een andere verkoper. Van dat stoeltje bleken er vier te zijn en mijn man vroeg zich af of ik ze leuk zou vinden voor bij onze eettafel. De prijs was goed, het model beviel ook en de vering was ook nog in orde. Maar dat betekende wel dat als we ze zouden kopen dat mijn man nog meer schilderwerk op zijn hals haalde en ik dan vier stoelen opnieuw mag gaan bekleden. Na een kwartiertje wikken en wegen besloten we dat we deze kans niet konden laten schieten. Het is de bedoeling dat de kast wit wordt en de stoelen wit met een grijze stof erop.
Vanmorgen werden de stoelen en de kast thuis bezorgd.

Het zal nog wel een duren voordat ik kan laten zien hoe ze geworden zijn.

Voor mij breekt er een spannende tijd aan.
Afgelopen week werd ik gebeld door het ziekenhuis met de mededeling dat ik zondag middag op half 3 in het MCA in Alkmaar word verwacht en maandag aan mijn maag geopereerd zal gaan worden. Nu sta ik al ruim een jaar op de wachtlijst maar het is dan toch schrikken als je gebeld wordt.
Zal even proberen uit te leggen wat ze gaan doen bij mij...
Vanaf de zwangerschap van mijn oudste heb ik al last van maag problemen (maagzuur, maagpijn etc.) en dat is in loop der jaren alleen maar erger geworden. Vooral 's nachts heb ik vaak erg veel pijn en kan door het maagzuur ook niet meer slapen zonder het hoofdeinde van mijn bed te verhogen. Vele onderzoeken verder is gebleken dat ik een breuk aan mijn middenrif (hernia diafragmatica) heb en dat is op zich niet zo bijzonder, dat hebben velen met mij zonder er vanaf te weten maar bij mij zit er een deel van mij maag boven mijn middenrif. Dat komt dan weer doordat ik bij alle twee mijn zwangerschappen 9 maanden lang misselijk ben geweest.
Op de foto hier onder kan je zien hoe dat er ongeveer uit ziet.

Tijdens deze operatie (nissen fundoplicatie) gaan ze via 5 sneetjes in mijn buik de maag weer op zijn plaats trekken, de breuk herstellen en het bovenste gedeelte van mijn maag om mijn slokdarm draaien en vastzetten zodat er een nieuwe vernauwing ontstaat.

Afhankelijk van hoe snel ik herstel zal ik zo'n 4 tot 6 dagen moeten blijven en dan volgt er thuis nog een herstel periode van een onbepaalde tijd. Ik zie best wel tegen de hele operatie op en dan vooral omdat ik niet weet hoe ik me na de operatie zal voelen. Ook het idee dat ik de eerste paar dagen sonde voeding krijg en daarna over mag gaan op gemalen voedsel zie ik niet zo zitten (zal er lekker uitzien macaroni uit de blender) Maar ik weet dat ik niet moet zeuren, mag blij zijn dat ze er iets aan kunnen doen en dat ik geen enge ziekte heb of zo.

Maar zaterdag ga ik eerst nog wat leuks doen!

Samen met mijn vriendin ga ik een workshop volgen bij Paper and Pictures in Doorn.

Ik krijg deze workshop alvast als verjaardags cadeautje van mijn man... lief hè!

Dit gaan we maken...  een treasure box. Het wordt een mooie doos met veel knoopjes er op, en een inzet vakje met mini album in de doos, hiervoor gaan we het mooie papier van Girls Paperie gebruiken. Ik heb er nu al zin in!

Voorlopig is dit even mijn laatste post en zodra ik me weer goed voel zal ik laten weten hoe alles verlopen is.