Stokroos perikelen

Drie jaar geleden bedacht ik dat het wel leuk zou zijn om een paar witte stokrozen in mijn tuin te hebben staan.
Dus op het fietsie naar het tuincentrum gereden, een zakje zaadjes voor witte stokrozen gekocht en bij thuiskomst direct geplant.
De zaadjes ontkiemde zich en er kwam een plant te voorschijn, deze groeide en groeide en op een gegeven moment ontdekte ik de eerste knoppen.
Mijn geduld werd danig op de proef gesteld maar uiteindelijk ging de eerste knop open.
En hoe groot was mijn teleurstelling dat de bloem roze/rood bleek te zijn.

Maar goed, kan gebeuren.

Na de bloei trok ik de hele plant uit de grond, met het plan om opnieuw te beginnen maar dan met echte zaadjes voor witte stokrozen.

Dus zo gezegd zo gedaan.

Tijdens een avond wandeling met mijn man trok ik heel onopvallend een zaadbol van een witte stokroos bij iemand uit de tuin en het hele proces herhaalde zich.

Zaadjes geplant, en in het volgende voorjaar groeide er een nieuwe plant.

Toen de eerste knoppen op springen stonden werd ik toch wel nieuwsgierig of ze deze keer wel wit zouden zijn.

En weer was het mislukt, deze bleek... roze te zijn. (whééééééh, ik wil wit) 

Stiekem bleek de stokroos van het jaar daarvoor zichzelf ook alweer verspreid te hebben, die bloeide dus ook weer gezellig mee. Zo had ik dus roze en roze/rode stokrozen in de tuin staan maar nog steeds geen wit.

Dus daar ging ik weer...
Na de bloei alle planten er weer met een ferme ruk uitgetrokken en dit keer netjes bij iemand aangebeld om te vragen of ik een paar zaadbollen mee mocht nemen(eerlijkheid wordt geloond zeggen ze toch)
En in september vorig jaar plante ik voor de 3e keer witte zaadjes die ook weer heel netjes begonnen te groeien.
Kort geleden begon de spanning te stijgen... zou het gelukt zijn?

Yes!!! eindelijk heb ik wittebloemen. (3 maal is scheepsrecht)
Maaaaaar ook de andere twee kleuren kwamen weer heel leuk te voorschijn. (beetje jammer)

Nu houd ik als een politieagent de wacht. Telkens als er een bloem uitgebloeid is ruk ik hem er meteen af zodat hij geen zaadknoppen kan gaan vormen, behalve bij de witte bloemen dan he... die laat ik lekker hun gang gaan.

I'm dreaming of...

Nou is mijn dromen lijstje best wel lang...
En er komen tussendoor ook best wel wat dromen uit...
Maar soms heb ik in ene een plaatje in mijn hoofd die me doet besluiten om de volgorde van mijn wensenlijstje helemaal om te gooien.

In een van mijn vorige posten liet ik al ziet dat ik bij Nicole een mooie zilverkleurig sieradendoosje en borstelset had gekocht en nou zag ik laatst dat ze ook nog een mooie kapspiegel had staan die daar heel mooi bij zou passen. Dus die bestelde ik en ik was een zeer gelukkig mens met mijn hele setje.

Maar het stond wel een beetje opgepropt zo op dit kastje, daar moest ik nog even iets anders op verzinnen.

En mijn laatste pioentje moesten er ook nog naast staan.

En toen kwam ik op internet een oude waskast tegen met een marmerenblad.

En daarna nog een die ik misschien nog wel mooier vond.

Tja en toen zag ik het in ene helemaal voor me hoe leuk dat in onze slaapkamer zou staan.

Al het houtwerk wit verven... en dan kan het hele borstelsetje en de kapspiegel op het marmeren blad staan.

Een paar jaar geleden kocht ik een lampetstel en die kan er dan leuk naast. Oh ja en dan ga ik opzoek naar oude parfumflesjes en parfum verstuivers, die mogen dan natuurlijk ook niet ontbreken.

Maar ja toen schudde mijn man me even wakker.

"Sas, er staan nog vier stoelen te wachten om geschilderd en opnieuw bekleed te worden en ik kan me vergissen maar staat er ook nog niet een Biedermeier kast in de weg te staan in de woonkamer"

Ja John, je hebt gelijk maar een mens moet toch wat te dromen overhouden...Zucht...

Leuke dingen gekregen en gekocht.

Begin van deze maand won ik de Give away van Antoinette en die werd afgelopen zaterdag bezorgd.

Moet je nou toch eens kijken hoe leuk verpakt!!! echt een feestje om uit te pakken. Twee pakjes, een mooie kaart en een heerlijk geurend zeephartje zaten in de verpakking.

In het ene pakje zat het leuke papier van Eline's huis en allemaal schattige dingetjes om zelf een boekje te maken.

En uit het andere pakje kwam de geur van dit lieve zelf gemaakte geurzakje me al tegemoet. Die kreeg ik voor mijn verjaardag van Antoinette.
Bedankt Antoinette!!! Ik ben er echt heel erg blij mee.

Zaterdag avond heb ik tijdens het kijken naar een hele spannende film op tv de hartjes alvast uitgeknipt en de randjes een beetje ge-inkt.
Zondag ochtend net na het ontbijt heb ik de randjes van de houtenhartjes wit geschilderd.
Maandag ochtend tijdens de koffie heb ik de voorkant van het boekje en labeltjes beplakt.
Dinsdag middag heb ik foto's uit gezocht die ik er in wil plakken.
En nu ga ik even heel goed nadenken wat ik met de binnenkant ga doen want ik ben nog een beetje inspiratieloos.

En vandaag kwam er nog een pakje binnen alleen deze spullen had ik zelf besteld bij Ria.
Het boek Sanselig sommer kocht ik van mijn verjaardagcentjes, ik heb er nog niet in gekeken.
Nou ja heel erg snel dan, ik wil hem voor het weekend bewaren. De nieuwste Jdl het ik wel al uitgebreid doorgebladerd en er staan weer zoveel mooie foto's in...
Het kleine glazen flesje heb ik speciaal gekocht voor de bloemetjes die mijn dochter wel eens voor mij plukt en die houten klos met velourslint riep gewoon dat hij ook mee in mijn virtuele winkelwagentje wilde.
De lieve labeltjes kreeg ik cadeau. Dank je wel Ria!!!

Doordat ik dinsdag zo'n ongelofelijke baaldag had ben ik helemaal vergeten om jullie te bedanken voor de lieve felicitaties voor mijn verjaardag, daarom alsnog bedankt.

Gewoon even een zeur dag

Net nu ik gister had besloten om aanstaande maandag weer aan het werk te gaan heb ik vandaag een ongelofelijke @#$&å®)%! -dag.
Slecht geslapen door pijnstillers die om 3 uur vannacht al uitgewerkt waren.
Hechtingen die trekken en iiiieeeekkks!!!!! nylondraadjes die uit mijn buik vandaan groeien. Hoe kunnen ze zelf oplossende hechtingen nou van nylondraad maken dat lost toch nooit op in je lichaam?!?!?!
Pijn in mijn rug en schouders.
Geen eetlust.
Totaal geen fut om wat te gaan doen en ik blijf maar gapen.

Het zal er allemaal wel bij horen maar zo ken ik mezelf niet.

Ik ga nog maar even verder met knutselen denk ik, daar klaart mijn humeur altijd enorm van op. De juf van mijn dochter viert morgen haar verjaardag en nou had ik bedacht dat ik wel even een leuke verpakking om het cadeautje kon gaan maken. Ik kan hem alvast wel laten zien, hij is bijna klaar.

Het is een picknick mandje geworden, de klepjes aan de bovenkant kunnen aan twee kanten open, de cadeautjes komen bijna allemaal bij de Xenos vandaan en om het in het Hollandse thema te houden heb ik er stroopwafels bij gedaan. Juf is ook nog zwanger, vandaar de baby sokjes.

Het papier is een hele oude serie van Creamotion.

It's my party and i cry if i want to

"HELP" vandaag wordt ik 40!!!

Mag ik even de hele dag met mijn hoofd onder de dekens blijven liggen en net doen alsof deze dag nooit bestaan heeft?

De rest van mijn leven blijf ik gewoon 39 jaar, ze zeggen tenslotte altijd dat je zo oud bent als dat je jezelf voelt en dat is 28 ongeveer.

Ik ben ervan overtuigd dat vanavond om half 6 (mijn geboorte tijd)  de rimpels in mijn gezicht springen en mijn borsten als theezakjes ter hoogte van mijn navel hangen.

Dat zou pas echt om te huilen zijn.

Nee hoor zonder gekheid, ik ben niet zo'n drama queen. Het leven begint net en ik heb ook gehoord dat 40 worden geen pijn doet.

Maar ik ga voor de zekerheid nog maar even een voor en na foto van mezelf maken om te kijken of het toch niet een heel klein beetje zichtbaar is.

 



Kreativ Blogger award

Deze week werd ik verrast door Nicole, van haar kreeg ik deze Kreativ Blogger award en dat vind ik echt heel lief van haar. Nicole nogmaals bedankt!

Nou mag ik 10 dingen over mezelf gaan vertellen en ik ben al de hele dag aan het bedenken wat dan wel. Het liefst natuurlijk dingen die jullie nog niet van me weten.
Ik ga mijn best doen...

1) Ik word 17 juni 40 en het liefst ga ik die dag met mijn hoofd onder de dekens liggen.

2) Ik sprieterig dun bruin haar heb of eigenlijk best wel grijs maar ik zorg er wel voor dat alles wat grijs is meteen weer onder een laag haarverf verdwijnt.
Langer dan mijn schouders wordt mijn haar niet, dan breekt het helaas af.

3) Dat ik spijkerbroeken in maat 27 t/m 31 in mijn kast heb liggen, beetje een jojo dus. Ik zit nu ergens in het midden.

4) Ik een eeuwige twijfelkont ben, kan heel moeilijk beslissingen nemen en koop dingen dan ook vaak in twee kleuren.

5) Ik mijn man via mijn zus heb leren kennen. Zij ging verhuizen en toen ik bij haar kwam om te helpen bleek daar ook een bevriend schilder aan de gang te zijn.
Een paar maanden later verhuisde ik zelf ook en heb haar schilder toen ook maar bij mij thuis uitgenodigd.
Hij is nooit meer weggegaan.

6) Dat ik van alles wat een beetje creatief is enthousiast word, vraag of ik mee ga naar een workshop en ik zeg al JA!!! voordat ik weet wat ik daar ga maken.

7) Ik 's nacht soms mijn bed uit ga om op borrelende ideeën op te schrijven anders ben ik bang dat ik het 's morgens weer vergeten ben.

8) Mijn dagen veel te kort zijn en mijn lijst met dingen die ik nog wil doen altijd zo lang is dat ik nooit alles gedaan krijg in de tijd dat ik wakker ben.

9) Dat mijn jongste nu met mijn zus en zwager de hele pinkster naar Slagharen is en dat ik haar pré-puber geklets enorm mis.

10) Mijn oudste en haar vriend net terug zijn van een vakantie in Turkye en dat ik een zucht van verlichting sloeg toen ik een smsje kreeg dat ze weer veilig geland waren op Nederlandse bodem. (ik heb mijn schaapjes graag dichtbij me)

En dan mag ik deze award nog door gaan geven aan een andere blogger.
Ik geef hem graag aan  Kim omdat ik al veel ideetjes bij haar opgedaan heb onder andere voor de inrichting van mijn hobbykamer en voor de vele leuke kaarten die zij maakt.

Omdat dit een crea award is zal ik meteen even laten zien wat ik voor alle verjaardagen in de mei maand gemaakt hebt.

Deze kaart heb ik 2x gemaakt, één voor de verjaardag van de jongste dochter van mijn ene vriendin en één voor de verjaardag van de oudste dochter van mijn andere vriendin.
Het papier is van Making memories "butterfly garden" en voor het idee heb ik een paar voorbeelden die ik op internet vond samen gevoegd.

Deze recepten box maakte ik voor de verjaardag van de oudste dochter van mijn vriendin.
Zij leert voor kok en dan leek dit me wel een passend cadeau. Hij was zo leuk om te maken dat ik van plan ben om er ook een voor mezelf te maken.
Het idee komt van Elly, het papier van Tilda en het doosje is een kaarten box van de Action

En dan nog voor de zoon van mijn andere vriendin die 18 werd maakte ik dit doosje met dropballen erin. Het papier is van Magnolia en de label zat aan mijn nieuwe spijkerbroek.

Nou ja en als je dan toch niet mag stofzuigen, bukken of tillen dan hou je jezelf maar bezig met knutselen.
Deze kaarten heb ik gewoon gemaakt omdat ik het papier zo leuk en vrolijk vind
Het papier is een paper pad van Cart-Us en het doet me zo aan Pip denken.

En als laatste maakte ik een nieuw adressen boekje voor onszelf naar een voorbeeld uit de Cards only. Ik ga alleen het taartkleedje nog vervangen voor een gehaakt kleedje maar die is nog in bestelling.

Het papier is van Graphic 45 "once upon a springtime"

En dan vergeet ik nog de treasure box die ik laatst tijdens een workshop heb gemaakt, daar zit een boekje in waar ik nog foto's in moet plakken dus die laat ik pas zien als hij helemaal klaar is.

Terug uit ziekenhuisland

Als eerste wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties op mijn vorige post, ook voor de mailtjes en de beterschapskaarten die ik mocht ontvangen. Het deed me goed.

Afgelopen zaterdag ben ik thuis gekomen uit het ziekenhuis maar ik kan nog niet echt zeggen dat het me allemaal meevalt.

De operatie op zich is goed verlopen maar de pijn daarna heb ik toch behoorlijk onderschat. Het vervelende was ook nog dat ik allergisch reageerde op morfine, via het infuus zwol mijn arm op als ze het gaven doormiddel van een injectie in mijn buik kreeg ik daar weer een enorme bult en van morfine pillen werd ik enorm misselijk en kreeg hoofdpijn.

Omdat ik heel kortademig bleef en ook pijn op de rug had moest ik longfoto's laten maken en die waren ook al niet goed. Er waren lucht/vocht plekken te zien en dat zou weer kunnen duiden op een beginnende longontsteking maar na 2 bloedafnames bleek dat de ontstekingswaarde niet omhoog ging mocht ik toch naar huis, onder de voorwaarde dat ik me rustig zou houden.

En dat doe je dan maar.

Nou ja even dan... ik kan nou eenmaal niet lang stil zitten.

Maar door de pijnstillers gaat alles wel in een slakkentempo.

Terwijl ik gister uitgebloeide bloemen van de klimroos aan het knippen was voelde ik enige overeenkomst met mezelf en de bloemen in mijn emmertje.

Ondanks dat ik enorm veel bloemen uit de struik heb geknipt bleven er nog genoeg over, en dan te bedenken dat er drie weken geleden nog maar één roos in zat.

Dit takje knipte ik per ongeluk af en heb ik maar in mijn mini lampet setje van Bavaria gezet. Althans het lijkt zo op een mini lampet setje, het is eigenlijk gewoon een melkkannetje met een bijpassend schaaltje voor koekjes of zo.

Mijn wit-gele kamperfoelie doet ook goed haar best, hij staat alleen een beetje op een verkeerde plaats. Als ik naar de schuur loop moet ik dwars door de lange sprieten maar hij ruikt toch lekker....

 

En wat vind je van mijn tuinkast metamorfose?

Die heb ik voor mijn operatie nog even wit geschilderd een beetje als bezigheidstherapie om niet in de stress te schieten maar het waaide hier behoorlijk dus de verf zat in mijn haren.

O ja, en zo was ie...

In het wit is hij toch veel leuker?

En toen ik van de week weer voor het eerst achter mijn computer zat bleek ik dubbel met mijn neus in de boter te zijn gevallen.
Eerst ontdekte ik dat ik de give away van Antoinette had gewonnen.  Het is een zelfmaak pakketje van dit super leuke scrapboekje, samengesteld door haar zus Elly.
Aan gezien ik toch niets in huis doen mag is dit natuurlijk een super leuk afleiding.
Antoinette, bedankt alvast!

En toen ik daarna begon met lezen van alle posten die ik had gemist bleek ik ook nog bij Maaike in de prijzen te zijn gevallen,  je begrijpt... mijn dag kon niet meer stuk.

Het is een zakdoeken etuitje en die kan ik nu heel goed gebruiken omdat mijn emoties soms alle kanten uitschieten... mijn man heeft het zwaar te verduren met me.

Maaike ook jij alvast heel erg bedankt!

En nu ga ik maar even luisteren naar mijn lichaam, mijn rug en schouders beginnen zeer te doen en mijn buik zit ook een beetje knel zo op mijn bureaustoel zittend.